Integracja sensoryczna

Diagnoza z wykorzystaniem testów EASI

W Nieoczywistej Przestrzeni korzystamy z testów EASI — Evaluation in Ayres Sensory Integration. Wyniki łączymy z wywiadem i obserwacją dziecka.

Wspieramy dziecko w lepszym odbieraniu i porządkowaniu bodźców

Integracja sensoryczna to proces, dzięki któremu układ nerwowy odbiera informacje płynące ze zmysłów, porządkuje je i wykorzystuje do odpowiedniego reagowania.

Dotyczy to nie tylko wzroku, słuchu, dotyku, smaku i węchu, lecz także równowagi, czucia ruchu oraz świadomości ułożenia własnego ciała.

Jeżeli dziecko przetwarza bodźce w sposób utrudniający codzienne funkcjonowanie, może reagować na nie zbyt intensywnie, zbyt słabo albo stale poszukiwać dodatkowych wrażeń. Trudności mogą być widoczne podczas zabawy, nauki, ubierania się, jedzenia, odpoczynku oraz kontaktów z innymi.

Terapia integracji sensorycznej pomaga dziecku stopniowo rozwijać bardziej adekwatne reakcje na docierające do niego bodźce.

Kiedy warto zgłosić się na konsultację?

Konsultację warto rozważyć, jeżeli dziecko:

• bardzo silnie reaguje na hałas, dotyk, zapachy lub światło,
• nie lubi mycia, czesania, obcinania paznokci albo włosów,
• przeszkadzają mu metki, określone ubrania lub faktury materiałów,
• unika brudzenia rąk, piasku, mas plastycznych lub farb,
• jest wybiórcze pokarmowo i nie akceptuje określonych konsystencji,
• stale poszukuje ruchu, skacze, kręci się lub wpada na przedmioty,
• ma trudność z pozostaniem w miejscu,
• szybko się rozprasza i ma problemy z koncentracją,
• często potyka się lub sprawia wrażenie niezdarnego,
• ma trudności z równowagą i koordynacją,
• unika huśtawek, drabinek i zabaw ruchowych,
• nieprawidłowo ocenia siłę i zbyt mocno ściska przedmioty,
• ma trudności z planowaniem nowych ruchów,
• wolniej opanowuje jazdę na rowerze, łapanie piłki lub skakanie,
• szybko się męczy albo przyjmuje nieprawidłową pozycję przy stole,
• reaguje gwałtownie w sytuacji przeciążenia,
• ma trudność z wyciszeniem się i zasypianiem,
• gorzej funkcjonuje w zatłoczonych i hałaśliwych miejscach.

Pojedynczy objaw nie oznacza zaburzeń integracji sensorycznej. Znaczenie ma częstotliwość występowania trudności, ich nasilenie oraz wpływ na codzienne życie dziecka.

Dla kogo przeznaczona jest terapia?

Terapię kierujemy do dzieci, u których trudności w przetwarzaniu bodźców wpływają na codzienne funkcjonowanie, rozwój ruchowy, koncentrację, naukę, emocje lub relacje społeczne.

Ze wsparcia mogą korzystać między innymi dzieci:

• z trudnościami w przetwarzaniu sensorycznym,
• w spektrum autyzmu,
• z ADHD,
• z opóźnieniem rozwoju psychoruchowego,
• z trudnościami w koordynacji i planowaniu ruchu,
• z obniżonym napięciem mięśniowym,
• z trudnościami szkolnymi,
• z niepełnosprawnościami,
• mające problemy z samoregulacją i adaptacją do zmian.

Terapia nie jest dobierana wyłącznie na podstawie rozpoznania medycznego. Najważniejsze są rzeczywiste potrzeby dziecka oraz sposób, w jaki funkcjonuje ono na co dzień.

Jak wyglądają zajęcia?

Terapia odbywa się w odpowiednio wyposażonej sali. Podczas zajęć wykorzystujemy między innymi huśtawki, platformy, piłki, równoważnie, drabinki, deskorolki terapeutyczne, tory przeszkód oraz materiały o różnych fakturach.

Dla dziecka zajęcia mają najczęściej formę aktywnej zabawy. Każde ćwiczenie ma jednak określony cel terapeutyczny i jest dobierane do aktualnych potrzeb oraz możliwości dziecka.

W trakcie spotkań pracujemy między innymi nad:

• przetwarzaniem bodźców dotykowych,
• reakcjami na ruch i zmianę pozycji,
• równowagą,
• czuciem własnego ciała,
• koordynacją ruchową,
• planowaniem i organizacją ruchu,
• stabilizacją posturalną,
• koncentracją,
• kontrolą siły,
• regulowaniem poziomu pobudzenia,
• zwiększaniem samodzielności w codziennych czynnościach.

Stopień trudności ćwiczeń zwiększamy stopniowo. Dbamy o to, aby dziecko czuło się bezpiecznie, a jednocześnie podejmowało aktywności stanowiące dla niego odpowiednie wyzwanie.

Jak rozpoczynamy terapię?

Przed rozpoczęciem regularnych zajęć zalecamy przeprowadzenie diagnozy procesów integracji sensorycznej.

Diagnoza pozwala określić:

• w jaki sposób dziecko odbiera i przetwarza bodźce,
• które obszary funkcjonowania wymagają wsparcia,
• jakie trudności wpływają na zachowanie i codzienne aktywności,
• jakie cele należy przyjąć w terapii,
• jakie działania rodzice mogą stosować w domu.

Jeżeli dziecko posiada aktualną diagnozę wykonaną w innym gabinecie, możemy zapoznać się z dokumentacją i ustalić dalszy sposób postępowania.

Jak często odbywa się terapia?

Najczęściej zalecamy regularne spotkania raz lub dwa razy w tygodniu. Częstotliwość ustalamy indywidualnie, uwzględniając potrzeby dziecka, cele terapii i możliwości organizacyjne rodziny.

Jedno spotkanie trwa 50 minut.

Terapia jest procesem, dlatego jej czas może być różny dla każdego dziecka. Regularnie obserwujemy funkcjonowanie uczestnika i w razie potrzeby modyfikujemy cele oraz sposób prowadzenia zajęć.

Jakich efektów można oczekiwać?

Efekty zależą od rodzaju i nasilenia trudności, regularności spotkań, wieku dziecka oraz jego indywidualnych możliwości.

Terapia może wspierać:

• lepsze radzenie sobie z bodźcami,
• koncentrację i organizację działania,
• równowagę i koordynację,
• planowanie ruchu,
• sprawność podczas zabaw i czynności samoobsługowych,
• regulowanie poziomu pobudzenia,
• większą samodzielność,
• pewność siebie podczas podejmowania nowych aktywności,
• funkcjonowanie dziecka w domu, przedszkolu i szkole.

Nie obiecujemy natychmiastowych rezultatów. Wyznaczamy realne cele i obserwujemy postępy dziecka w odniesieniu do jego indywidualnych możliwości.

Współpraca z rodzicem

Rodzic jest ważnym uczestnikiem procesu terapeutycznego. Omawiamy cele zajęć, przekazujemy najważniejsze obserwacje oraz proponujemy praktyczne działania, które można stosować w codziennych sytuacjach.

Wskazówki mogą dotyczyć między innymi:

• organizacji otoczenia dziecka,
• przygotowania do wyjścia, nauki lub odpoczynku,
• sposobów reagowania na przeciążenie bodźcami,
• aktywności ruchowych,
• wspierania koncentracji i samoregulacji.

Nie chodzi o przenoszenie całej terapii do domu, lecz o stworzenie dziecku warunków ułatwiających codzienne funkcjonowanie.

Jak przygotować dziecko do zajęć?

Na terapię warto przygotować:

• wygodny strój, który nie ogranicza ruchów,
• skarpetki antypoślizgowe,
• wodę do picia,
• posiadaną dokumentację i wcześniejsze wyniki badań.

Przed zajęciami nie należy przedstawiać terapii jako sprawdzianu ani badania, które dziecko musi „zaliczyć”. Można powiedzieć, że będzie to spotkanie w sali wyposażonej w sprzęt do ruchu i zabawy.

Umów terapię integracji sensorycznej

Jeżeli obserwują Państwo u dziecka trudności mogące mieć związek z przetwarzaniem bodźców, zapraszamy do kontaktu. Pomożemy ustalić, czy pierwszym krokiem powinna być konsultacja, diagnoza czy rozpoczęcie terapii na podstawie posiadanej dokumentacji.

Nieoczywista Przestrzeń ul. Swobodna 11-3b 85-790 Bydgoszcz

Telefon: 537 880 084